برای بازیافت‌کنندگان فلز در اندونزی، انتقال ضایعات از محوطه جمع‌آوری به خریدار نهایی ممکن است بسیار بیشتر از یک سفر کامیون باشد.

بسته به محل پروژه، زنجیره لجستیک می تواند شامل جابجایی محوطه، حمل و نقل داخلی، عملیات بندری، حمل و نقل بین جزیره ای و تخلیه در مقصد باشد.

زمانی که قراضه سبک، حجیم و نامنظم باشد، هزینه حمل و نقل تنها با وزن تعیین نمی شود. بخش قابل توجهی از مشکل می تواند ناشی از مقدار فضای اشغال شده توسط مواد سست باشد.

این یک سوال عملی برای بازیافت‌کنندگان اندونزی ایجاد می‌کند:

آیا متراکم کردن ضایعات قبل از حمل و نقل، می تواند کارایی لجستیک را به اندازه کافی برای توجیه سرمایه گذاری در یک بیلر فلزی هیدرولیک بهبود بخشد؟

پاسخ به مواد و فرآیند حمل و نقل موجود بستگی دارد. عدل بندی به طور خودکار هزینه را در هر برنامه کاهش نمی دهد.

چالش لجستیک اندونزی اغلب در مورد مسافت و حجم است

زمانی که خریدار و حیاط بازیافت در یک منطقه صنعتی قرار دارند، ضایعات شل ممکن است نسبتاً آسان باشد.

وقتی مواد باید بین مناطق یا جزایر سفر کنند، وضعیت تغییر می کند.

مواد قابل بازیافت معمولی با چگالی کم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ضایعات ورق فولادی سبک
• مهر زنی
• قوطی های نوشیدنی
• ضایعات آلومینیوم سبک
• پروفیل های دیوار نازک
• قطعات فلزی برچیده شده

این مواد زمانی که آزادانه نگهداری می شوند می توانند مقدار زیادی فضای خالی داشته باشند.

بنابراین ممکن است بدنه یا کانتینر کامیون قبل از رسیدن به یک بار کارآمد پر شود.

در آن شرایط، بازیافت‌کننده فقط برای جابجایی فلز پول نمی‌دهد. بخشی از ظرفیت حمل و نقل به طور موثر توسط فضاهای خالی بین قطعات قراضه مصرف می شود.

قبل از خرید بیلر با داده های بارگذاری واقعی شروع کنید

قبل از انتخاب یک بیلر فلزی هیدرولیک، یک بازیافت کننده می تواند از سوابق حمل و نقل اخیر بیشتر از مقایسه تناژ ماشین به تنهایی یاد بگیرد.

ارقام مفید عبارتند از:

این ارقام پایه بسیار قوی تری را برای انتخاب تجهیزات فراهم می کند تا اینکه صرفاً بپرسیم آیا یک بیلر 160 تنی یا 250 تنی بهتر است.

کدام مواد ضایعاتی بیشتر از عدل بندی سود می برند؟

لازم نیست هر ماده ضایعاتی فشرده شود.

فولاد جامد متراکم و سنگین ممکن است از ظرفیت حمل و نقل به نحو احسن استفاده کند.

عدل بندی زمانی جالب تر می شود که مواد حجیم و دارای چگالی کم باشند.

ضایعات ورق سبک

برش های ورق، ضایعات مهر زنی و مصالح سازه ای سبک اغلب حاوی فضاهای خالی بزرگ هستند.

فشردگی هیدرولیک می تواند به طور قابل توجهی شکل ذخیره سازی آنها را تغییر دهد.

قوطی نوشیدنی و آلومینیوم سبک

این مواد می توانند حجم زیادی را اشغال کنند در حالی که وزن نسبتا کمی را تحمل می کنند.

برای کاربردهایی که شامل حمل و نقل مکرر هستند، کاهش حجم می تواند به ویژه مهم باشد.

ضایعات فلزی نامنظم

اجزای جدا شده و قطعات فلزی به شکل مخلوط به سختی روی هم چیده می شوند.

تشکیل عدل های منظم تر می تواند سازماندهی محوطه و بارگیری را آسان تر کند.

چگالی بیل بالاتر به معنای بار نامحدود کانتینر نیست

این یک محدودیت مهم است.

تجهیزات حمل و نقل توسط هر دو محدود شده است:

حجم و وزن مجاز

اگر ضایعات شل عمدتاً از نظر حجم محدود باشد، افزایش تراکم می تواند استفاده از حمل و نقل را بهبود بخشد.

با این حال، هنگامی که یک کامیون یا کانتینر به وزن مجاز خود می رسد، افزایش بیشتر تراکم عدل به طور خودکار باعث افزایش تناژ حمل و نقل نمی شود.

بنابراین هدف واقع بینانه به سادگی این نیست:

"به بالاترین تراکم عدل ممکن دست یابید."

این است:

"از حجم حمل و نقل موجود و محموله مجاز به طور موثرتر استفاده کنید."

ابعاد بیل در لجستیک بین جزیره ای مهم است

نیروی پرس در هنگام انتخاب بیلر ضایعات توجه زیادی را به خود جلب می کند، اما ابعاد عدل نیز مهم است.

اندازه بیل تأثیر می گذارد:

• چیدمان کامیون
• بارگیری کانتینر
• جابجایی لیفتراک
• روی هم چیدن حیاط
• تخلیه بار خریدار
• بازیافت پایین دست

یک عدل بزرگ ممکن است وزن فردی بالایی داشته باشد، اما اگر لیفتراک موجود خیلی کوچک باشد، مشکلاتی در حمل و نقل ایجاد می کند.

عدل های بسیار کوچک ممکن است تعداد کل واحدهایی را که باید جابجا شوند افزایش دهد.

بنابراین یک ارزیابی مفید پروژه باید در نظر گرفته شود:

نوع قراضه + اندازه عدل + وزن عدل + روش حمل و نقل + ظرفیت لیفتراک

با هم

ظرفیت را با توجه به گردش کار روزانه انتخاب کنید

تناژ روزانه و ظرفیت ساعتی نباید به عنوان یک نیاز تلقی شود.

بازیافتی را در نظر بگیرید که روزانه 10 تن قراضه را جابجا می کند.

اگر بیلر بتواند 8 ساعت موثر کار کند، پروژه لزوماً به ماشین 10 تن در ساعت نیاز ندارد.

اگر اپراتور قصد دارد تمام مواد را فقط در طول دو ساعت در روز پردازش کند، ظرفیت ساعتی مورد نیاز به طور قابل توجهی تغییر می کند.

یک محاسبه عملی با این موارد شروع می شود:

حجم روزانه ضایعات ÷ ساعت های عدل بندی موجود = ظرفیت اولیه ساعتی مورد نیاز

راندمان تغذیه، شرایط مواد و حاشیه تولید باید به ارزیابی اضافه شود.

روش تغذیه می تواند بر کل نتیجه لجستیک تأثیر بگذارد

یک بیلر فقط مرحله فشرده سازی را حل می کند.

اگر یک حیاط بازیافت حجم قابل توجهی را مدیریت کند اما تغذیه ماشینی ناکارآمد باقی بماند، ممکن است هرگز به ظرفیت امتیازی دست یابید.

بسته به مواد، گزینه های تغذیه می تواند شامل موارد زیر باشد:

• بارگذاری دستی
• بارگیری لیفتراک
• کنترل کننده مواد یا چنگ زدن
• تغذیه نوار نقاله
• قیف تغذیه

قراضه های سبک و قوطی های نوشیدنی ممکن است برای سیستم های نقاله و قیف مناسب باشند.

ضایعات فولادی بزرگتر ممکن است به لیفتراک یا حمل کننده مواد نیاز داشته باشد.

بنابراین گردش کار کامل باید به صورت زیر بررسی شود:

ورود قراضه ← تغذیه ← فشرده سازی ← تخلیه بیل ← ذخیره سازی → بارگیری کامیون → بندر

به جای ارزیابی بالنده جدا.

چه زمانی ممکن است یک بالِر ضروری نباشد؟

یک بیلر ممکن است ارزش اقتصادی کافی نداشته باشد زمانی که:

• حجم قراضه بسیار کم است
• فاصله حمل و نقل کوتاه است
• مواد در حال حاضر متراکم است
• خریداران به طور خاص به ضایعات شل نیاز دارند
• فرکانس ارسال کم است
• شرایط فعلی حیاط و کار در حال حاضر قابل مدیریت است

یک تامین‌کننده تجهیزات بازیافت حرفه‌ای نباید یک دستگاه بالکن را به این دلیل توصیه کند که می‌توان آن را فروخت.

زمانی که قراضه با چگالی کم مشکل لجستیکی قابل اندازه گیری و تکراری ایجاد می کند، سرمایه گذاری مرتبط می شود.

اطلاعاتی که خریداران اندونزیایی باید آماده کنند

قبل از درخواست توصیه تجهیزات نهایی، ارائه موارد زیر را در نظر بگیرید:

1. عکس های قراضه واقعی
2. حجم پردازش روزانه یا ماهانه
3. تن فعلی بارگیری شده در هر کامیون
4. روش حمل و نقل کانتینری یا بین جزیره ای
5. ابعاد عدل مورد نیاز
6. ظرفیت لیفتراک یا حمل کننده مواد
7. ساعات کاری برنامه ریزی شده
8. منبع برق موجود

این جزئیات به مهندسان اجازه می دهد تا اندازه محفظه، نیروی هیدرولیک، روش تغذیه و تخلیه عدل را با دقت بیشتری ارزیابی کنند.

چگونه WANSHIDA به این پروژه ها نزدیک می شود

WANSHIDA به عنوان تولید کننده تجهیزات پردازش ضایعات هیدرولیک، مرکز تولید و تیم مهندسی خود را دارد.

به جای توصیه یک ماشین فقط بر اساس تناژ اسمی، پیکربندی تجهیزات را می توان با توجه به مشتری بررسی کرد:

نوع قراضه، توان عملیاتی واقعی، ابعاد عدل، روش تغذیه، شرایط محل و تامین برق.

در جایی که یک مدل استاندارد بهترین تناسب را ندارد، پیکربندی‌های خاص پروژه را نیز می‌توان ارزیابی کرد.

نتیجه گیری

برای عملیات بازیافت بین جزیره ای در اندونزی، مفیدترین سوال این نیست:

"ماشین چقدر می تواند عدل را متراکم کند؟"

سوال بهتر این است:

"آیا عدل بندی کل کارآیی جابجایی و حمل و نقل هر تن قراضه را که از حیاط ما به خریدار منتقل می شود، بهبود می بخشد؟"

هنگامی که ضایعات شل به طور مکرر باعث استفاده ضعیف از کامیون، نیازهای ذخیره سازی بالا و جابجایی های مکرر حمل و نقل می شود، عدل بندی هیدرولیک ممکن است ارزش ارزیابی داشته باشد.

هنگامی که فرآیند لجستیک موجود در حال حاضر کارآمد است، افزودن یک ماشین صرفاً به خاطر فشرده‌سازی ممکن است بازده معقولی ارائه نکند.

ابتدا مشکل لجستیک فعلی را اندازه گیری کنید، سپس تجهیزات را انتخاب کنید.