ضایعات تخریب ساختمان یک منبع مواد خام مهم برای بسیاری از محوطه های بازیافت بزرگ در سراسر خاورمیانه است.

با این حال، قراضه تخریب به ندرت استاندارد شده است. طول، ضخامت، اندازه بخش و شکل مواد می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد، نه تنها بین پروژه ها بلکه حتی در همان بار ورودی.

این یک سوال خرید رایج برای بازیافت‌کنندگان ایجاد می‌کند:

آیا باید برشی دروازه ای 800 تنی، 1000 تنی یا 1250 تنی را انتخاب کنیم؟

از منظر یک اپراتور، پاسخ صحیح صرفاً «انتخاب بالاترین تناژ» نیست.

یک ماشین کم اندازه ممکن است با مواد ساختاری سنگین دست و پنجه نرم کند، نیاز به پیش برش اضافی داشته باشد و زمان زیادی را صرف کار در نزدیکی محدوده بار بالای خود کند.

با این حال، یک ماشین بزرگ می‌تواند هزینه سرمایه، تقاضای الکتریکی، نیازمندی‌های پایه و هزینه حمل و نقل را بدون ارائه مزایای معنادار افزایش دهد، اگر حیاط عمدتاً ضایعات متوسط ​​را پردازش کند.

بنابراین یک انتخاب عملی باید بر اساس ابعاد قراضه، ضخامت مواد، ترکیب ضایعات، توان روزانه، روش بارگذاری و روند مواد آتی باشد.

جریان های تخریب ساختمانی و صنعتی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• میلگرد
• لوله فولادی
• I-beams
• کانال ها
• فولاد زاویه دار
• بشقاب سنگین
• ستون ها و تیرهای سازه ای
• ضایعات ساختمان صنعتی
• مواد ساختاری مرتبط با ماشین آلات
• ضایعات آهنی مخلوط نامنظم

برخی از مواد طولانی اما نسبتا سبک هستند. برخی دیگر ممکن است کوتاه اما دارای سطح مقطع ضخیم باشند.

این بدان معنی است که تناژ روزانه به تنهایی برش دروازه ای را تعیین نمی کند.

یک سوال مفیدتر این است:

سخت ترین متریالی که مرتب وارد حیاط می شود چیست؟

در بسیاری از موارد، سخت‌ترین، ضخیم‌ترین و سنگین‌ترین قسمت جریان قراضه، کلاس ماشین مورد نیاز را تعیین می‌کند.

برش دروازه ای 800 تنی می تواند یک راه حل عملی برای بازیافت کنندگانی باشد که عمدتاً میلگرد، لوله ها، مقاطع فولادی با اندازه متوسط، ضایعات ساختاری سبک تا متوسط ​​و مواد تخریب عمومی را اداره می کنند.

به ویژه زمانی مناسب است که:

• اکثر قراضه ها مواد با وظیفه متوسط ​​هستند.
• صفحات بسیار ضخیم و مقاطع ساختاری بزرگ رایج نیستند.
• تقاضای پردازش روزانه متوسط ​​است.
• خریدار می خواهد سرمایه گذاری اولیه را کنترل کند.
• ظرفیت الکتریکی موجود، فضای پایه یا محوطه حیاط محدود است.

مزیت کلیدی یک سیستم 800 تنی حداکثر نیروی برش نیست. این تعادل بین سرمایه گذاری، نیاز انرژی و قابلیت پردازش مفید است.

با این حال، اگر تیرهای بزرگ، اعضای ساختاری ضخیم یا ضایعات صنعتی سنگین به طور مکرر وارد شوند، اپراتورها ممکن است به موقعیت‌یابی اضافی، برش‌های مکرر یا پیش پردازش نیاز داشته باشند.

اگر این ماده سنگین فقط گاهی اوقات ظاهر شود، ممکن است قابل قبول باشد.

اگر به بخشی منظم از تجارت تبدیل شود، باید یک کلاس ماشین آلات بالاتر در نظر گرفته شود.

یک برش دروازه ای 1000 تنی اغلب برای محوطه های بازیافت بزرگتر با جریان ضایعات ورودی متغیرتر مناسب است.

بسیاری از اپراتورهای خاورمیانه هر روز مواد مشابهی را پردازش نمی کنند.

یک هفته ممکن است مواد تخریب ساختمان را به ارمغان بیاورد. مورد بعدی ممکن است شامل فولاد سازه‌ای صنعتی، ضایعات جداسازی ماشین‌آلات یا صفحات سنگین‌تر باشد.

ماشینی که فقط در مورد رایج ترین مواد امروزی انتخاب می شود ممکن است با توسعه تجارت محدود شود.

بنابراین ارزش اصلی کلاس 1000 تنی سازگاری مواد گسترده تر است.

به طور کلی برای حیاط هایی که:

• ضایعات تخریب متوسط ​​تا سنگین سهم قابل توجهی را دارد.
• بخش های ساختاری، صفحه و فولاد مخلوط با هم پردازش می شوند.
• حجم قراضه روزانه نسبتاً زیاد است.
• اپراتور می خواهد پیش برش شعله را کاهش دهد.
• عرضه مواد آتی ممکن است شامل ضایعات سنگین تر باشد.
• انتظار می رود برش برای شیفت های کاری طولانی کار کند.

برای بسیاری از پروژه های بزرگ بازیافت، انتخاب 1000 تن لزوماً به معنای پردازش مواد بسیار سنگین در روز نیست.

این در مورد ایجاد حاشیه عملیاتی بیشتر در هنگام تغییر ابعاد و درجه های قراضه است.

برش دروازه ای 1250 تنی زمانی مناسب تر است که ضایعات ساختاری سنگین درصد قابل توجهی از مواد ورودی را تشکیل دهد.

نمونه های معمولی عبارتند از:

• سازه های ساختمانی صنعتی سنگین؛
• تیرها و ستون های سازه ای بزرگ؛
• ورق فولادی ضخیم؛
• سازه ماشین آلات سنگین؛
• ضایعات جداسازی بزرگ؛
• پروژه هایی که به دنبال به حداقل رساندن پیش برش گسترده هستند.

وقتی ضایعات سنگین به مواد خوراکی معمولی تبدیل می‌شوند، استفاده از ماشینی با نیروی کمتر ممکن است چندین مشکل عملیاتی ایجاد کند.

اپراتورها ممکن است نیاز به تغییر مکان مواد به طور مکرر داشته باشند.

تکه های منفرد ممکن است به تلاش های متعدد برش نیاز داشته باشند.

کنترل کنندگان مواد می توانند زمان بیشتری را برای انتظار صرف کنند.

برش شعله ممکن است ضروری باقی بماند.

برش ممکن است دوره های طولانی را نزدیک به حداکثر بار کاری خود صرف کند.

در نتیجه، توان عملیاتی یارد واقعی ممکن است کمتر از حد انتظار باقی بماند.

در این کاربردها، مزیت اصلی یک سیستم 1250 تنی، جریان مستقیم پردازش ضایعات سنگین است.

با این حال، این کلاس ماشینی بالاتر به برنامه ریزی پروژه دقیق تری نیز نیاز دارد.

خریداران باید ارزیابی کنند:

• ظرفیت الکتریکی موجود؛
• الزامات پایه؛
• تقاضای برق هیدرولیک؛
• شرایط حمل و نقل و تخلیه؛
• ظرفیت بالابری؛
• فضای موجود حیاط؛
• برنامه ریزی تعمیر و نگهداری و قطعات یدکی.

بنابراین یک برش دروازه ای 1250 تنی نباید به عنوان یک انتخاب جهانی "ایمن تر" در نظر گرفته شود. زمانی منطقی است که جریان قراضه واقعاً به قابلیت برش سنگین نیاز داشته باشد.

یک مقایسه ساده در مرحله اول را می توان به شرح زیر انجام داد:

این جدول فقط باید به عنوان مرجع اولیه استفاده شود.

انتخاب نهایی هنوز باید ابعاد و ضخامت واقعی را در نظر بگیرد.

دو یارد قراضه ممکن است هر روز 100 تن مواد تخریب را پردازش کند در حالی که به ماشین آلات کاملاً متفاوتی نیاز دارد.

ممکن است بیشتر میلگرد و فولاد ساختاری سبک دریافت شود.

دیگری ممکن است صفحه ضخیم و تیرهای صنعتی بزرگ را پردازش کند.

ظرفیت برشی مورد نیاز آنها به طور طبیعی متفاوت خواهد بود.

هنگام خرید یک برش دروازه ای بزرگ، بسیاری از خریداران با هدفی مانند زیر شروع می کنند:

ما به 20 تن در ساعت نیاز داریم.

اما ظرفیت نظری ماشین و توان عملیاتی یارد واقعی یکسان نیستند.

تولید واقعی می تواند تحت تأثیر قرار گیرد:

• ابعاد قراضه
• ضخامت مواد
• چگالی ظاهری
• سرعت بارگیری مواد-هندلر
• حجم جعبه تغذیه
• راندمان فشار
• تجربه اپراتور
• حذف ضایعات تمام شده
• نیاز به پیش پردازش

اگر بارگذاری نتواند مطابق با برش باشد، یک چرخه برش سریعتر به تنهایی خروجی یارد بالاتری ایجاد نمی کند.

بنابراین خریداران باید ارزیابی کنند که آیا کل جریان پردازش ضایعات می تواند به طور مداوم کار کند، نه اینکه فقط بر نیروی برشی اسمی تمرکز کند.

ضایعات ساختمانی اغلب حاوی مواد طولانی است.

حتی زمانی که نیروی برش کافی باشد، یک جعبه تغذیه که خیلی کوتاه است می‌تواند اپراتورها را مجبور کند که زمان بیشتری را برای چیدمان میلگردهای بلند، لوله‌ها و بخش‌های ساختاری صرف کنند.

هنگام مقایسه قیچی دروازه ای 800 تنی، 1000 تنی و 1250 تنی، خریداران باید بررسی کنند:

• طول جعبه تغذیه؛
• عرض جعبه تغذیه؛
• روش فشرده سازی؛
• ظرفیت فشاری؛
• دهانه برشی؛
• روش بارگیری مواد-هندلر.

برای یاردهایی که نسبت بالایی از ضایعات تخریب طولانی را پردازش می کنند، یک جعبه تغذیه با طراحی مناسب گاهی اوقات می تواند بهره وری روزانه را بیش از افزایش صرفاً نیروی برشی اسمی بهبود بخشد.

پس از تعیین کلاس صحیح ماشین آلات، خریداران در خاورمیانه باید مناسب بودن محیط زیست را نیز ارزیابی کنند.

دمای بالای محیط، گرد و غبار و شیفت کاری طولانی، نیازهای بیشتری را برای تجهیزات هیدرولیک ایجاد می کند.

نکات مهم عبارتند از:

• ظرفیت خنک کننده روغن هیدرولیک؛
• حجم مخزن نفت؛
• سیستم فیلتراسیون؛
• حفاظت از گرد و غبار کابینت برق؛
• ترتیب لوله کشی هیدرولیک؛
• مقاومت در برابر دمای آب بندی؛
• دسترسی به تعمیر و نگهداری

در محیط های عملیاتی با دمای بالا، توانایی سیستم هیدرولیک برای پایدار ماندن در طول یک جابجایی طولانی ممکن است ارزشمندتر از حداکثر نیروی برش اندازه گیری شده در یک دوره کوتاه باشد.

قبل از مقایسه قیمت های ماشین آلات، یک حیاط بازیافت می تواند سوابق ضایعات دریافتی خود را از سه تا شش ماه قبل بررسی کند.

خریداران به جای ثبت تنها تناژ کل، باید موارد زیر را شناسایی کنند:

• رایج ترین انواع قراضه؛
• حداکثر طول معمولی؛
• حداکثر ضخامت؛
• بزرگ ترین اندازه بخش؛
• درصد ضایعات ساختاری سنگین؛
• میانگین حجم روزانه؛
• حداکثر حجم روزانه؛
• مقدار موادی که در حال حاضر به شعله پیش برش نیاز دارند.

سپس انتخاب بسیار واضح تر می شود.

اگر بیشتر مواد با کارکرد متوسط ​​و قطعات سنگین گهگاهی باشند، ممکن است یک دستگاه 800 تنی کافی باشد.

اگر جریان مواد به طور مکرر تغییر کند و ضایعات ساختاری متوسط ​​تا سنگین رایج باشد، یک دستگاه 1000 تنی می تواند انعطاف پذیری بیشتری را ارائه دهد.

اگر اعضای ساختاری سنگین، صفحه ضخیم و تیرهای بزرگ سهم عمده‌ای از ضایعات ورودی را تشکیل می‌دهند، ارزش یک ماشین 1250 تنی بسیار قوی‌تر می‌شود.

هیچ اندازه برشی دروازه ای وجود ندارد که برای هر محوطه ضایعات تخریب ساختمانی مناسب باشد.

کلاس 800 تنی تعادل عملی بین سرمایه گذاری و قابلیت پردازش را ارائه می دهد.

کلاس 1000 تنی انعطاف پذیری گسترده تری را برای تغییر و مخلوط جریان های قراضه ارائه می دهد.

کلاس 1250 تنی حاشیه برش بیشتری را برای ضایعات ساختاری سنگین فراهم می کند.

قبل از تصمیم گیری نهایی، خریداران باید عکس های قراضه واقعی، حداکثر ابعاد، ضخامت مواد، نیازهای توان روزانه و روش بارگذاری برنامه ریزی شده را در اختیار تامین کننده تجهیزات قرار دهند.

تنها در این صورت است که انتخاب ماشین معنی دار می شود.

برای یک حیاط بزرگ قراضه خاورمیانه، گنتری قیچی مناسب باید بیشتر از برش فلز ساده انجام دهد. این باید پیش پردازش را کاهش دهد، حمل و نقل مکرر را به حداقل برساند، از تغذیه مداوم پشتیبانی کند و به طور موثر در کل جریان کار از جابجایی مواد تا برش و حمل و نقل ضایعات تمام شده قرار گیرد.