برای شرکت های پردازش آلومینیوم در تایلند، ویتنام، مالزی و اندونزی، ظرفیت نامی یک پریس برکتینگ به طور خودکار به تولید واقعی کارخانه تبدیل نمی شود.شکل تراشه، در دسترس بودن نیروی کار و ظرفیت ذخیره سازی بافر می تواند عملکرد پروژه را به همان اندازه که خود مطبوعات را تحت تاثیر قرار دهد.

کارخانه های قطعات خودرو، پردازنده های پروفایل آلومینیوم، تولید کنندگان چرخ، شرکت های ماشینکاری دقیق و تامین کنندگان الکترونیک به طور مداوم تراشه های آلومینیوم را از چرخش تولید می کنند.عملیات آسیاب و حفاری.

این تراشه ها سبک وزن و بزرگ هستند و اغلب با روغن برش یا مایع خنک کننده مبتنی بر آب آلوده می شوند.هزینه های نشت و حمل و نقل.

به همین دلیل، بسیاری از کارخانه ها برای افزایش تراکم مواد، یک پریس بروکیت کردن تراشه های آلومینیومی را نصب می کنند.برخی از مشتریان پس از راه اندازی متوجه می شوند که مطبوعات به طور معمول کار می کنند و برکت های قابل قبول تولید می کنند.، در حالی که تولید ساعتی واقعی کمتر از انتظارات باقی می ماند.

در بسیاری از موارد، مشکل اصلی فشار هیدرولیکی نیست بلکه فرآیند تغذیه قبل از رسیدن مواد به اتاق فشرده سازی است.

در هنگام برنامه ریزی یک پروژه بازیافت تراشه های آلومینیوم، یک شرکت باید تصمیم بگیرد که آیا تغذیه دستی کافی است یا اینکه آیا به یک کانویر بلند، بوفر هپر و سیستم تغذیه پیچ نیاز دارد.تصمیم گیری باید بر اساس شرایط واقعی تولید باشد نه این فرض که اتوماسیون همیشه بهتر است یا تغذیه دستی همیشه ارزان تر است.

تولید یک ماشین برکت کردن تراشه های آلومینیومی تحت تاثیر زمان چرخه هیدرولیک، ابعاد قالب، وزن برکت و تراکم مواد قرار می گیرد.یک چرخه فشار جدید همیشه نمی تواند بلافاصله پس از تخلیه بریکت قبلی آغاز شود.

اپراتورها هنوز هم ممکن است نیاز داشته باشند:

• جمع آوری تراشه ها از ماشین ها یا ظروف؛
• حمل مواد به منطقه ی برکتینگ
• شلاق ها را در هپر تغذیه بکشید یا به سمت آنها بچرخید.
• عبور از پل ها یا انسدادات
• صبر کنيد تا مواد وارد اتاق بشن
• کنترل مایع برش که در طول فشرده سازی تخلیه می شود.
• بریکت های آماده را جدا کنید و روی هم قرار دهید.

هنگامی که همان اپراتور همچنین مسئول سایر وظایف کارگاه است، مطبوعات ممکن است زمان قابل توجهی را در انتظار مواد صرف کنند.

سیستم هیدرولیکی ممکن است قادر به چرخه سریع باشد، اما بدون یک منبع تغذیه پایدار، عملکرد نامی آن نمی تواند به خروجی ساعتی واقعی تبدیل شود.

این توضیح می دهد که چرا دو کارخانه با استفاده از یک مدل پریس برکتینگ می توانند نتایج تولید بسیار متفاوتی را به دست آورند.

تغذیه دستی لزوماً یک روش منسوخ نیست. برای شرکت هایی که حجم تراشه محدود، تولید متناوب یا بودجه سرمایه گذاری محدود دارند، ممکن است عملی ترین راه حل باشد.

اپراتورها می توانند با استفاده از سطل ها، واگن ها یا فولکلورها، تراشه های آلومینیومی را به پریس منتقل کنند و آنها را به صورت دستی به هپر وارد کنند.فضای کمتری را اشغال می کند و نیازی به تجهیزات حمل اضافی ندارد.

تغذیه دستی به طور کلی مناسب است:

• حجم روزانه تراشه های آلومینیوم نسبتا کم است.
• مواد فقط در ساعات انتخاب شده پردازش می شوند.
• کارگران موجود در حال حاضر مدیریت طبقه بندی و حمل و نقل زباله را انجام می دهند.
• کار مستمر با بار کامل لازم نیست.
• شرکت می خواهد ظرفیت بازیافت پایه را با سرمایه گذاری اولیه کمتر ایجاد کند.
• اشکال تراشه ها متفاوت هستند و نیاز به بازرسی دستی یا حذف اجسام خارجی دارند.

در این شرایط، یک سیستم تغذیه خودکار کامل ممکن است بازده کافی تولید نکند. کانویرها، هپرها و تغذیه کننده های پیچ، کار را کاهش می دهند، اما همچنین هزینه سرمایه، فضای نصب،الزامات نگهداری و مصرف برق.

بنابراین این شرکت باید هزینه کل در هر تن را مقایسه کند نه اینکه فقط تکنولوژی دستی و خودکار را مقایسه کند.

بارگذاری مواد بیش از حد در یک زمان ممکن است باز کردن خوراک را مسدود کند. بارگذاری بیش از حد کم ممکن است اتاق فشرده سازی را کم پر کند. تغییرات تغذیه به طور مستقیم بر وزن و ثبات برکت تأثیر می گذارد.

اگر اپراتور بلافاصله پس از یک چرخه، مواد را تکمیل نکند، چرخه بعدی به تاخیر می افتد و استفاده از تجهیزات را کاهش می دهد.

تراشه های آلومینیومی حجم زیادی را اشغال می کنند اما وزن نسبتاً کمی دارند. اپراتورها نمی توانند به راحتی اطمینان حاصل کنند که هر دسته حاوی همان جرم است، بنابراین طول و وزن برکت ممکن است نوسان داشته باشد.

تراشه ها ممکن است ابتدا از ماشین آلات CNC به سطل های کوچک جمع آوری شوند، به یک ظروف موقت منتقل شوند و سپس به صورت دستی به پریس وارد شوند.یک ماده می تواند قبل از پردازش چندین بار مورد استفاده قرار گیرد..

در هنگام سرنگونی دستی، مایع برش باقیمانده ممکن است در اطراف ماشین و مسیر حمل و نقل قطره بزند، کار تمیز کردن و خطرات لغزیدن را افزایش دهد.

هنگامی که هزینه طولانی مدت این مشکلات از سرمایه گذاری در تغذیه خودکار بیشتر شود، کارخانه باید پیکربندی فرآیند خود را تجدید نظر کند.

یک فیدر پیچ استفاده از پرواز های چرخش برای حرکت تراشه های آلومینیوم از یک هپر ذخیره سازی به ورودی پریس برکتینگ.

ارزش اصلی آن این نیست که چرخه هیدرولیک را سریع تر می کند. این زمان انتظار برای مواد را کاهش می دهد و ثبات هر دسته تغذیه را بهبود می بخشد.

یک پیکربندی خودکار رایج شامل:

کانویر بلند + هپر ذخیره + تغذیه پیچ + پریس بریکت کردن تراشه های آلومینیومی

اپراتور یا لیفتراک مقدار بیشتری از تراشه ها را روی کانویر بارگذاری می کند.و تغذیه پیچ به اتاق فشرده سازی با توجه به سیگنال عملیاتی از مطبوعات تغذیه می کند.

برای کارخانه های حجم بالا، این ترتیب می تواند:

• کاهش زمان انتظار مطبوعات
• محدود کردن بارگیری مکرر و بارگذاری دستی
• بهبود ثبات خوراک بین چرخه ها
• اندازه و وزن بریکت را ثبات دهید.
• به جای انتقال مکرر کوچک با بارگذاری متمرکز؛
• اتصال آسان تر با تجهیزات خرد کردن، جدا کردن روغن و بازیابی مایعات؛
• امکان گسترش در آینده را فراهم می کند.

با این حال، یک تغذیه پیچ نمی تواند بدون ارزیابی هر شکل تراشه را پردازش کند. طراحی آن باید با مواد واقعی مطابقت داشته باشد.

تراشه های آلومینیومی یک ماده ی یکنواخت نیستند. ماشین آلات مختلف ممکن است تراشه های دانه ای، پیچ کوتاه، پیچ های طولانی، فلک های نازک یا بسته های پیچیده تولید کنند.

تراشه های کوتاه و نسبتا یکنواخت معمولاً به راحتی جریان دارند و برای تغذیه پیوسته پیچ مناسب هستند.پل داخل هپر یا پیچیده در اطراف پرواز پیچ.

یک سیستم نامناسب ممکن است منجر به:

• مواد باقی مانده در هپر بالایی در حالی که خروجی خالی است.
• نرخ تغذیه نامنظم
• تراشه های طولانی که در اطراف گره یا هواپیما می پیچند.
• حفاظت از بارگذاری مکرر موتور
• پاکسازی مکرر انسداد دستی
• يه خط اتوماتيك که هنوز هم نياز به مداخله مستمر اپراتور داره

سیب های بلند و پیچیده ممکن است نیاز به خرد کردن یا برش به قطعات کوتاه تر قبل از ورود به تغذیه پیچ داشته باشند.

بنابراین مشتریان باید قبل از خرید یک سیستم تغذیه خودکار عکس ها، فیلم ها و نمونه های واقعی را ارائه دهند.

برخی از مشتریان تولید مورد نیاز را فقط به عنوان تعداد بریکت در ساعت توصیف می کنند. این می تواند گمراه کننده باشد.

اگر هر بریکت وزن 1 کیلوگرم داشته باشد، 500 بریکت در ساعت تقریباً 500 کیلوگرم در ساعت است. اگر سیستم دیگری 300 بریکت در ساعت با هر 2 کیلوگرم تولید کند، سرعت واقعی آن 600 کیلوگرم در ساعت است.

بنابراین ارزیابی پروژه باید تایید کند:

• وزن هدف برای هر بریکت
• قطر و ارتفاع بریکت
• حجم ساعت مورد نیاز
• تراکم اولیه تراشه؛
• وزن خوراک در هر چرخه
• زمان چرخه هیدرولیک
• زمان بارگیری و انتظار
• اینکه آیا یک شکل خاص برایکت مورد نیاز است یا خیر.

یک تامین کننده نمی تواند یک سیستم را با دقت طراحی کند زمانی که مشتری درخواست کند "500 بریکت در ساعت" بدون مشخص کردن وزن بریکت و وضعیت مواد.

برای تولید صنعتی مستمر، وزن پردازش ساعتی و کل حجم روزانه معمولاً معیارهای انتخاب معنی دارتری نسبت به تعداد بریکت به تنهایی ارائه می دهند.

یک کارخانه قطعات خودرو در آسیای جنوب شرقی، روزانه چندین تن تراشه آلومینیومی بزرگ تولید می کرد. برای کاهش سرمایه گذاری اولیه، این شرکت از تغذیه دستی استفاده کرد.

پس از راه اندازی، کیفیت بریکت به طور کلی پایدار بود. با این حال، کارگران مجبور بودند تراشه ها را از چندین ماشین CNC جمع آوری کنند.آنها را به منطقه بازیافت حمل کنید و آنها را با واگن های کوچک به مطبوعات منتقل کنید.

از آنجایی که تراشه های آلومینیومی بسیار بزرگ بودند، وزن هر کالسکه محدود بود و نیاز به سفر مکرر داشت.

عامل مسئول تغذیه همچنین وظایف دیگر کارگاه را داشت. پس از اتمام یک چرخه ، مطبوعات اغلب منتظر دسته بعدی بودند. دستگاه برای ساعت های زیادی کار می کرد.اما زمان صرف شده به طور فعال فشار بسیار کمتر بود.

مدیریت در ابتدا معتقد بود که این مطبوعات بسیار کند است و در نظر گرفته است که آن را با یک مدل با قدرت بالاتر جایگزین کند.

• نقاط جمع آوری تراشه های پراکنده؛
• مسافت های حمل دستی طولانی
• تغذیه قطع شده
• ذخیره سازی کفایت ناپذیر بافر
• هیچ اپراتور اختصاصی

این شرکت مطبوعات موجود خود را حفظ کرد و یک کانویر بلند کننده، هپر بافر و تغذیه پیچ سنج اضافه کرد.

سپس کارگران می توانستند یک دسته بزرگتر را در یک زمان بارگذاری کنند، در حالی که سیستم بر اساس چرخه کار خود به پریس عرضه می کند.

پس از ارتقاء، زمان انتظار مطبوعات کاهش یافت، تراشه های بیشتری در هر شیفت پردازش شدند و دیگر نیازی به کارکن در کنار ماشین به طور مداوم نبود.

این مورد نشان می دهد که زمانی که خود مطبوعات دارای ظرفیت کافی است، افزایش نیروی مطبوعات ممکن است مشکل خروجی را حل نکند.شناسایی تنگه تغذیه می تواند اقتصادی تر از تعویض ماشین اصلی باشد.

تصمیم را می توان بر اساس حجم تراشه، برنامه عملیاتی و سازمان کار ارزیابی کرد.

برای کارخانه ای که فقط چند صد کیلوگرم در روز را پردازش می کند، تغذیه دستی ممکن است کافی باشد.تغذيه اتوماتيك ارزش بيشتري داره.

یک هپر که خیلی کوچک است هنوز هم نیاز به بارگذاری مکرر دارد. یک هپر بیش از حد بزرگ نیاز به فضای کف و هزینه تولید را افزایش می دهد.ظرفیت باید با سرعت ساعت و فواصل بارگیری مورد نظر مطابقت داشته باشد.

قطر پیچ، پیچ و سرعت چرخش باید با توجه به شکل تراشه انتخاب شود. سرعت بیش از حد می تواند تغذیه نامنظم ایجاد کند، در حالی که سرعت ناکافی ممکن است به سرعت کافی به مطبوعات تغذیه نکند.

تراشه های سنگین می توانند حفره ها یا پل ها را در داخل هپر ایجاد کنند. بسته به ماده، ممکن است دستگاه های تحریک، ریز یا ارتعاش مورد نیاز باشد.

تغذیه کننده پیچ باید با PLC مطبوعات ارتباط برقرار کند. هنگامی که اتاق به مقدار تغذیه تنظیم شده می رسد یا وارد مرحله فشرده سازی می شود، تغذیه کننده باید به طور خودکار متوقف شود تا از پر شدن بیش از حد جلوگیری شود.

ابزار شکسته، قطعات فلزی جامد و سایر اجسام خارجی ممکن است به سیستم پیچ آسیب برساند. بازرسی دستی، غربالگری یا جداسازی مناسب باید در نظر گرفته شود.

تراشه های آلومینیومی روغن دار ممکن است در طول بلند کردن و حمل مایع را آزاد کنند. سینی های قطره و کانال های جمع آوری باید در زیر کانویر، هپر و پرس فراهم شوند.

قیمت خرید کانویر و فیدر پیچ به تنهایی نباید در نظر گرفته شود. شرکت باید نیروی کار، ظرفیت و زمان توقف را در طول دوره عملیاتی پیش بینی شده مقایسه کند.

• ساعت های بارگذاری دستی فعلی در روز
• تعداد انتقال های مورد نیاز در هر تن
• کل زمان انتظار مطبوعات برای مواد؛
• زمان توقف ناشی از پل یا انسداد
• کاهش انتظار شده نیروی کار پس از اتوماسیون
• کاهش ساعات اضافی ناشی از تولید بیشتر؛
• رشد انتظار شده حجم تراشه در دو یا سه سال آینده؛
• هزینه برق و نگهداری سیستم تغذیه.

هنگامی که دستگاه فقط برای مدت کوتاهی کار می کند و اتوماسیون صرفه جویی در نیروی کار کمی می کند، دوره بازپرداخت ممکن است طولانی باشد.تغذیه اتوماتیک می تواند ارزش بسیار سریعتر ایجاد کند.

برای جلوگیری از ورود یک سیستم تغذیه به محل و عدم مطابقت با تراشه های واقعی، مشتریان باید:

• عکس های شفاف و ویدئوهای تغذیه مداوم؛
• این که آیا تراشه ها کوتاه، پیچ خورده، پوسته دار یا پیچیده هستند.
• حجم تولیدی ساعتی، روزانه و بر اساس شیفت
• مقدار تقریبی روغن برش یا مایع خنک کننده
• تعداد ماشین آلات و مکان های جمع آوری تراشه ها
• روش بارگیری برنامه ریزی شده، مانند حمل دستی، فولکلور یا حمل متمرکز؛
• ارتفاع ساختمان، سطح طبقه موجود و طرح پیشنهادی
• وزن هدف برایکت و تولید ساعتی
• ولتاژ محلی، فرکانس و منبع برق سه فاز
• برنامه های آینده برای یک خردکننده یا جدا کننده سانتریفیوژ.

آزمایش مواد نماینده ارزشمندتر از تکیه کردن فقط بر داده های عملکرد کاتالوگ است.

تغذیه دستی و پیچ به طور ذاتی خوب یا بد نیست. بارگذاری دستی سرمایه گذاری اولیه را برای برنامه های کوچک کم نگه می دارد. تغذیه خودکار می تواند زمان انتظار را کاهش دهد.بهبود ثبات بریکت و کاهش دستکاری مکرر در تاسیسات با تولید مداوم تراشه های بالا.

سوال اصلی این نیست که آیا یک کارخانه باید خودکار شود بلکه این است که گلوچه تولید فعلی در کجا قرار دارد.

هنگامی که پریس در حال حاضر بیشتر اوقات کار می کند و اپراتورها می توانند مواد را به طور قابل اعتماد تامین کنند، اتوماسیون ممکن است غیر ضروری باشد.کارگران بارها و بارها سفر می کنند و وزن بریکت متفاوت است، یک کانویر بلند کننده، هپر بافر و تغذیه پیچ ممکن است ارزش بیشتری نسبت به یک پریس بزرگتر داشته باشد.

یک سیستم بریکت کردن تراشه های آلومینیومی که به درستی طراحی شده است باید با ظرفیت تغذیه، چرخه هیدرولیکی، تولید مواد و نیروی کار موجود مطابقت داشته باشد.تنها در این صورت می توان ظرفیت مطبوعاتی را به تولید عملی کارخانه تبدیل کرد.