Tayland, Vietnam, Malezya ve Endonezya'daki alüminyum işleme şirketleri için briket presinin nominal kapasitesi otomatik olarak fabrikanın fiili çıktısı haline gelmez. Besleme yöntemi, talaş formu, işgücü bulunabilirliği ve tampon depolama kapasitesi, proje performansını presin kendisi kadar etkileyebilir.

Otomotiv bileşen fabrikaları, alüminyum profil işleyicileri, jant üreticileri, hassas işleme şirketleri ve elektronik tedarikçileri, tornalama, frezeleme ve delme işlemlerinden sürekli olarak alüminyum talaşı üretir.

Bu talaşlar hafiftir, hacimlidir ve genellikle kesme yağı veya su bazlı soğutucu ile kirlenmiştir. Gevşek depolandığında, önemli zemin alanı kaplar ve ek taşıma, sızıntı ve nakliye maliyetleri oluşturur.

Bu nedenle, birçok fabrika malzeme yoğunluğunu artırmak için bir alüminyum talaşı briket presi kurar. Ancak, bazı müşteriler devreye alma sonrasında presin normal çalıştığını ve kabul edilebilir briketler ürettiğini, ancak fiili saatlik çıktının beklentilerin altında kaldığını keşfeder.

Çoğu durumda, ana darboğaz hidrolik pres değildir. Malzemenin sıkıştırma odasına ulaşmadan önceki besleme işlemidir.

Bir alüminyum talaşı geri dönüşüm projesi planlarken, bir şirket manuel beslemenin yeterli olup olmadığına veya bir kaldırma konveyörü, tampon haznesi ve vidalı besleme sistemine ihtiyacı olup olmadığına karar vermelidir. Karar, otomasyonun her zaman daha iyi olduğu veya manuel beslemenin her zaman daha ucuz olduğu varsayımına değil, gerçek üretim koşullarına dayanmalıdır.

Bir alüminyum talaşı briket makinesinin çıktısı, hidrolik döngü süresi, kalıp boyutları, briket ağırlığı ve malzeme yoğunluğundan etkilenir. Fiili üretimde ise, bir sonraki briket boşaltıldıktan hemen sonra yeni bir pres döngüsü her zaman başlayamaz.

Operatörlerin hala şunları yapması gerekebilir:

• Makineden veya konteynerlerden talaş toplamak;
• Malzemeyi briketleme alanına taşımak;
• Talaşları besleme haznesine kürekle atmak veya dökmek;
• Köprüleşme veya tıkanıklıkları gidermek;
• Malzemenin odaya girmesini beklemek;
• Sıkıştırma sırasında boşalan kesme sıvısını yönetmek;
• Bitmiş briketleri çıkarmak ve istiflemek.

Aynı operatör diğer atölye görevlerinden de sorumluysa, pres malzeme bekleyerek önemli bir zaman harcayabilir.

Hidrolik sistem hızlı döngü yapabilse de, istikrarlı bir besleme kaynağı olmadan, nominal performansı fiili saatlik çıktıya dönüştürülemez.

Bu, aynı briket presi modelini kullanan iki fabrikanın neden çok farklı üretim sonuçları elde edebileceğini açıklar.

Manuel besleme mutlaka modası geçmiş bir yöntem değildir. Sınırlı talaş hacmi, aralıklı üretim veya kısıtlı yatırım bütçesi olan şirketler için en pratik çözüm olabilir.

Operatörler, alüminyum talaşlarını preslere taşımak ve hazneye manuel olarak yüklemek için kutular, arabalar veya forkliftler kullanabilir. Sistem basittir, daha az yer kaplar ve ek taşıma ekipmanı gerektirmez.

Manuel besleme genellikle aşağıdaki durumlarda uygundur:

• Günlük alüminyum talaşı hacmi nispeten düşüktür;
• Malzeme yalnızca seçilen saatlerde işlenir;
• Mevcut işçiler zaten atık ayırma ve nakliye işlemlerini yönetir;
• Sürekli tam yük çalışması gerekmez;
• Şirket daha düşük bir başlangıç yatırımıyla temel geri dönüşüm kapasitesi oluşturmak ister;
• Talaş formları değişir ve manuel inceleme veya yabancı cisimlerin çıkarılması gerekir.

Bu koşullar altında, tam otomatik bir besleme sistemi yeterli bir getiri sağlamayabilir. Konveyörler, hazneler ve vidalı besleyiciler bazı işgücünü azaltır ancak aynı zamanda sermaye maliyeti, kurulum alanı, bakım gereksinimleri ve elektrik tüketimi de ekler.

Bu nedenle şirket, yalnızca manuel ve otomatik teknolojiyi karşılaştırmak yerine ton başına toplam maliyeti karşılaştırmalıdır.

Bir seferde çok fazla malzeme yüklemek besleme açıklığını tıkayabilir. Çok az yüklemek, sıkıştırma odasının yetersiz dolmasına neden olabilir. Besleme varyasyonu, briket ağırlığını ve tutarlılığını doğrudan etkiler.

Operatör bir döngüden sonra malzemeyi hemen yenilemezse, bir sonraki döngü gecikir ve ekipman kullanımını düşürür.

Alüminyum talaşları büyük hacim kaplar ancak nispeten düşük ağırlığa sahiptir. Operatörler, her partinin aynı kütleyi içerdiğinden kolayca emin olamaz, bu nedenle briket uzunluğu ve ağırlığı dalgalanabilir.

Talaşlar önce CNC makinelerinden küçük kutulara toplanabilir, geçici bir konteynere aktarılabilir ve ardından preslere manuel olarak yüklenebilir. Aynı malzeme, işlenmeden önce birkaç kez elleçlenebilir.

Manuel dökme sırasında, artık kesme sıvısı makinenin etrafına ve nakliye rotasına damlayabilir, temizlik işlerini ve kayma tehlikelerini artırır.

Bu sorunların uzun vadeli maliyeti otomatik beslemeye yapılan yatırımdan daha fazla olduğunda, fabrika süreç yapılandırmasını yeniden gözden geçirmelidir.

Bir vidalı besleyici, alüminyum talaşlarını bir depolama haznesinden briket presi girişine taşımak için dönen kanatları kullanır.

Temel değeri, hidrolik döngüyü daha hızlı hale getirmesi değildir. Presin malzeme bekleme süresini azaltır ve her besleme partisinin tutarlılığını iyileştirir.

Yaygın bir otomatik yapılandırma şunları içerir:

Kaldırma Konveyörü + Depolama Haznesi + Vidalı Besleyici + Alüminyum Talaşı Briket Presi

Operatör veya forklift, konveyöre daha büyük miktarda talaş yükler. Malzeme depolama haznesine girer ve vidalı besleyici, presin çalışma sinyaline göre sıkıştırma odasına besleme yapar.

Daha yüksek hacimli fabrikalar için bu düzenleme şunları yapabilir:

• Pres bekleme süresini azaltmak;
• Tekrarlanan kürekleme ve manuel yüklemeyi sınırlamak;
• Döngüler arasında besleme tutarlılığını iyileştirmek;
• Briket boyutunu ve ağırlığını stabilize etmek;
• Sık küçük transferleri merkezi yükleme ile değiştirmek;
• Kırma, yağ ayırma ve sıvı geri kazanım ekipmanlarıyla daha kolay bağlanmak;
• Gelecekteki genişleme için kapasite sağlamak.

Ancak, bir vidalı besleyici her talaş formunu değerlendirme yapmadan işleyemez. Tasarımı fiili malzemeye uygun olmalıdır.

Alüminyum talaşları homojen bir malzeme değildir. Farklı makine aletleri granüler talaşlar, kısa kıvrımlar, uzun tornalar, ince pullar veya dolaşık demetler üretebilir.

Kısa ve nispeten homojen talaşlar genellikle daha kolay akar ve sürekli vidalı besleme için uygundur. Uzun tornalar dolaşabilir, hazne içinde köprüleşebilir veya vidalı kanatlara sarılabilir.

Uygun olmayan bir sistem şunlara neden olabilir:

• Çıkış boşken üst haznesinde malzeme kalması;
• Düzensiz besleme oranları;
• Uzun talaşların şafta veya kanatlara sarılması;
• Sık motor aşırı yük koruması;
• Tekrarlanan manuel tıkanıklık giderme;
• Hala sürekli operatör müdahalesi gerektiren otomatik bir hat.

Uzun ve dolaşık talaşların vidalı besleyiciye girmeden önce ezilmesi veya daha kısa parçalar halinde kesilmesi gerekebilir.

Bu nedenle müşteriler, otomatik bir besleme sistemi satın almadan önce fiili talaş fotoğrafları, videoları ve örnekleri sağlamalıdır. Malzemenin "alüminyum talaşı" olduğunu belirtmek yeterli değildir.

Bazı müşteriler gerekli çıktıyı yalnızca saatlik briket sayısı olarak tanımlar. Bu yanıltıcı olabilir.

Her briket 1 kg ağırlığındaysa, saatte 500 briket yaklaşık 500 kg/saat'e eşittir. Başka bir sistem, her biri 2 kg olan saatte 300 briket üretirse, fiili işleme kapasitesi 600 kg/saat'tir.

Bu nedenle, bir proje değerlendirmesi şunları doğrulamalıdır:

• Briket başına hedef ağırlık;
• Briket çapı ve yüksekliği;
• Gerekli saatlik tonaj;
• Başlangıç talaş yığın yoğunluğu;
• Döngü başına besleme ağırlığı;
• Hidrolik döngü süresi;
• Yükleme ve bekleme süresi;
• Belirli bir briket şekli gerekiyorsa.

Bir tedarikçi, müşteri briket ağırlığını ve malzeme durumunu belirtmeden "saatte 500 briket" istediğinde doğru bir sistem tasarlayamaz.

Sürekli endüstriyel üretim için, saatlik işleme ağırlığı ve toplam günlük hacim genellikle yalnızca briket sayısından daha anlamlı seçim kriterleri sağlar.

Güneydoğu Asya'daki bir otomotiv bileşen fabrikası günde birkaç ton hacimli alüminyum talaşı üretiyordu. Başlangıç yatırımını azaltmak için şirket manuel beslemeyi seçti.

Devreye alma sonrasında, briket kalitesi genel olarak stabildi. Ancak, işçilerin birkaç CNC makinesinden talaş toplaması, bunları geri dönüşüm alanına taşıması ve küçük arabalarla preslere dökmesi gerekiyordu.

Alüminyum talaşları çok hacimli olduğu için, her araba sınırlı bir ağırlık taşıyor ve sık sık seyahat gerektiriyordu.

Beslemeden sorumlu operatörün başka atölye görevleri de vardı. Pres bir döngüyü tamamladıktan sonra, sık sık bir sonraki parti için bekliyordu. Makine birçok saat boyunca açık kaldı, ancak aktif olarak presleme süresi çok daha düşüktü.

Yönetim başlangıçta presin çok yavaş olduğunu düşündü ve daha yüksek kuvvetli bir modelle değiştirmeyi düşündü. Bir süreç incelemesi, fiili darboğazların şunlar olduğunu gösterdi:

• Dağınık talaş toplama noktaları;
• Uzun manuel nakliye mesafeleri;
• Kesintili besleme;
• Yetersiz tampon depolama;
• Özel operatör yok.

Şirket mevcut presini tuttu ve bir kaldırma konveyörü, tampon haznesi ve ölçülü vidalı besleyici ekledi.

İşçiler o zaman daha büyük bir partiyi tek seferde yükleyebildiler, sistem ise presi çalışma döngüsüne göre besledi.

Yükseltmeden sonra, pres bekleme süresi azaldı, vardiya başına daha fazla talaş işlendi ve bir operatörün sürekli makinenin yanında kalması gerekmedi.

Bu vaka, presin kendisi yeterli kapasiteye sahip olduğunda, pres kuvvetini artırmanın çıktı sorununu çözmeyebileceğini göstermektedir. Besleme darboğazını belirlemek, ana makineyi değiştirmekten daha ekonomik olabilir.

Karar, talaş hacmi, çalışma programı ve işgücü organizasyonuna göre değerlendirilebilir.

Günde yalnızca birkaç yüz kilogram işleyen bir tesis için manuel besleme yeterli olabilir. Sürekli olarak birkaç ton üretildiğinde ve presin uzun saatler çalışması gerektiğinde, otomatik besleme daha değerli hale gelir.

Çok küçük bir hazne sık sık yükleme gerektirir. Aşırı büyük bir hazne zemin alanı gereksinimlerini ve üretim maliyetini artırır. Kapasite, saatlik işleme kapasitesi ve istenen yükleme aralığı ile eşleşmelidir.

Vidalı çap, hatve ve dönüş hızı, talaş formuna göre seçilmelidir. Aşırı hız düzensiz beslemeye neden olabilirken, yetersiz hız presi yeterince hızlı besleyemeyebilir.

Hacimli talaşlar hazne içinde boşluklar veya köprüler oluşturabilir. Malzemeye bağlı olarak, karıştırma, tırmalama veya titreşim cihazları gerekebilir.

Vidalı besleyici, pres PLC'si ile iletişim kurmalıdır. Oda belirlenen besleme miktarına ulaştığında veya sıkıştırma aşamasına girdiğinde, aşırı doldurmayı önlemek için besleyici otomatik olarak durmalıdır.

Kırık aletler, katı metal parçaları ve diğer yabancı cisimler vidalı sisteme zarar verebilir. Manuel inceleme, eleme veya uygun ayırma yukarı akışta düşünülmelidir.

Yağlı alüminyum talaşları, kaldırma ve taşıma sırasında sıvı salabilir. Konveyör, hazne ve presin altına damlama tepsileri ve toplama kanalları sağlanmalıdır.

Konveyör ve vidalı besleyicinin satın alma fiyatı tek başına dikkate alınmamalıdır. Şirket, beklenen çalışma süresi boyunca işgücü, kapasite ve arıza süresini karşılaştırmalıdır.

• Günlük mevcut manuel yükleme saatleri;
• Ton başına gereken transfer sayısı;
• Presin malzeme için beklediği toplam süre;
• Köprüleşme veya tıkanıklıkların neden olduğu arıza süresi;
• Otomasyon sonrası beklenen işgücü azalması;
• Daha yüksek çıktıdan kaynaklanan fazla mesai azalması;
• Önümüzdeki iki veya üç yıl içinde beklenen talaş hacmi büyümesi;
• Besleme sisteminin elektrik ve bakım maliyeti.

Pres yalnızca kısa bir süre çalıştığında ve otomasyon az işgücü tasarrufu sağladığında, geri ödeme süresi uzun olabilir. Makine sık sık malzeme beklediğinde veya özel bir operatör gerektirdiğinde, otomatik besleme çok daha hızlı değer yaratabilir.

Bir besleme sisteminin sahaya gelip fiili talaşlarla eşleşmemesini önlemek için müşteriler şunları sağlamalıdır:

• Net fotoğraflar ve sürekli besleme videoları;
• Talaşların kısa, kıvrımlı, pullu veya dolaşık olup olmadığı;
• Saatlik, günlük ve vardiya bazlı üretim hacmi;
• Yaklaşık kesme yağı veya soğutucu içeriği;
• Makine aletlerinin sayısı ve talaş toplama yerleri;
• Manuel, forklift veya merkezi taşıma gibi planlanan yükleme yöntemi;
• Bina yüksekliği, mevcut zemin alanı ve önerilen yerleşim planı;
• Hedef briket ağırlığı ve saatlik işleme kapasitesi;
• Yerel voltaj, frekans ve üç fazlı elektrik beslemesi;
• Kırıcı veya santrifüj ayırıcı için gelecekteki planlar.

Temsili malzeme testi, katalog performans verilerine dayanmaktan daha değerlidir.

Manuel ve vidalı besleme doğası gereği iyi veya kötü değildir. Manuel yükleme, düşük hacimli uygulamalar için başlangıç yatırımını düşük tutar. Otomatik besleme, bekleme süresini azaltabilir, briket tutarlılığını iyileştirebilir ve sürekli yüksek talaş üretimi olan tesislerde tekrarlanan elleçlemeyi azaltabilir.

Gerçek soru, bir fabrikanın otomasyon yapması gerekip gerekmediği değildir. Mevcut üretim darboğazının nerede olduğudur.

Pres zaten zamanın çoğunda çalışıyorsa ve operatörler güvenilir bir şekilde malzeme sağlayabiliyorsa, otomasyon gereksiz olabilir. Makine sık sık bekliyorsa, işçiler tekrar tekrar seyahat ediyorsa ve briket ağırlığı değişiyorsa, bir kaldırma konveyörü, tampon haznesi ve vidalı besleyici daha büyük bir presden daha fazla değer sağlayabilir.

Düzgün tasarlanmış bir alüminyum talaşı briketleme sistemi, besleme kapasitesini, hidrolik döngüyü, malzeme üretimini ve mevcut işgücünü eşleştirmelidir. Ancak o zaman nominal pres kapasitesi pratik fabrika çıktısı haline gelebilir.