Bij de machinale bewerking, de productie van auto-onderdelen, de verwerking van aluminiumprofielen, het gieten en de productie van hardware lijken metaalspanen slechts een bijproduct van de productie. Voor veel fabrieken worden ze echter een steeds zichtbaarder kostenprobleem.

In het verleden verwerkten veel fabrieken aluminiumspanen, ijzerspanen, staalspanen, koperspanen, messingspanen of gietijzerspanen door deze te verzamelen in bakken, big bags of schrootplaatsen. Als de hoeveelheid voldoende was, haalden recyclers ze op.

Maar de afgelopen jaren hebben steeds meer klanten een praktisch probleem opgemerkt: metalen spanen hebben recyclingwaarde, maar los transport vermindert de echte winst.

Metaalchips zijn bijzondere materialen. Hun dichtheid is onstabiel, hun vorm is vaak donzig en ze kunnen olie, koelvloeistof of vocht bevatten. Veel klanten worden met dezelfde situatie geconfronteerd: ze hebben misschien enkele tonnen metaalspanen, maar bij het laden van de vrachtwagen bereikt de vrachtwagen het volledige volume lang voordat hij zijn maximale draagvermogen bereikt. Met andere woorden: klanten betalen voor een volle vrachtwagen, maar maken niet volledig gebruik van de lading van de vrachtwagen.

Dit is de reden waarom steeds meer fabrieken de oplossingen voor een metaalchipbriketteringsmachine, een schrootbriketpers en een metaalchipbriketpers overwegen. Voor klanten gaat het bij briketteren niet alleen om het in blokken persen van metaalspanen. Het gaat om het verhogen van de materiaaldichtheid, het verminderen van het volume, het verbeteren van de laadefficiëntie en het verlagen van de logistieke en locatiebeheerkosten op de lange termijn.

Vanuit het perspectief van de klant worden stijgende transportkosten niet alleen veroorzaakt door stijgingen van de vrachtprijzen. Het diepere probleem is dat losse metaalspanen geen efficiënt transportmateriaal zijn.

Het grootste probleem met metaalchips is het volume. Aluminiumspanen, draaispanen, boorspanen, gekrulde spanen en fijne spanen zijn doorgaans erg los, met veel luchtspleten aan de binnenkant.

Voor klanten creëert dit een reëel kostenprobleem:

• de vrachtwagen is vol qua volume, maar niet qua gewicht;
• voor hetzelfde schrootgewicht zijn meer ritten nodig;
• de transportkosten per ton worden hoger;
• de laadfrequentie neemt toe;
• vorkheftruck- en arbeidstijd nemen toe;
• recyclers bieden mogelijk een lagere prijs omdat de verwerking minder efficiënt is.

Dit probleem wordt ernstiger als de fabriek ver verwijderd is van de recycler, gieterij of hersmelterij. Hoe langer de transportafstand, hoe duurder transport met lage dichtheid wordt.

Veel metaalspanen uit bewerkingsateliers bevatten snijvloeistof, smeerolie of vocht. Als deze losse, olieachtige snippers rechtstreeks in zakken of vrachtwagens worden geladen, kunnen ze druppels, vervuiling, geur en reinigingsproblemen veroorzaken.

De klant betaalt niet alleen voor het transport. Er zijn nog andere kosten:

• vuile bakken en big bags;
• olievlekken op de werkplaatsvloer;
• schoonmaken rondom de laadruimte;
• verlies van snijvloeistof;
• druk op het milieubeheer;
• prijsverlagingen vanwege een hoog olie- of vochtgehalte.

Voor waardevolle materialen zoals aluminiumspanen, koperspanen en messingspanen kan een slechte materiaalconditie de uiteindelijke recyclingwaarde verlagen. Het lijkt erop dat de fabriek één verwerkingsstap bespaart, maar meer geld verliest aan vracht- en recyclingkosten.

Losse metaalspanen zijn niet gemakkelijk te hanteren. Fabrieken hebben vaak handmatig scheppen, vorkheftrucks, bakkenwissel of het laden van big bags nodig. Lang gekrulde spanen en scherpe spanen kunnen zakken snijden en extra schoonmaakwerk met zich meebrengen.

Bij het berekenen van de kosten kijken klanten vaak alleen naar de transportprijs, maar negeren ze verborgen kosten zoals:

• arbeidstijd voor schoonmaken en hanteren;
• heftruck gebruikstijd;
• efficiëntie van de bakomzet;
• schade aan bigbags;
• ruimte ingenomen door schrootopslag;
• druk op het 5S-management van werkplaatsen.

Wanneer de productie van metaalchips blijft groeien, worden deze verborgen kosten steeds duidelijker.

De vraag waar klanten het meest om vragen is: hoeveel transportkosten kunnen worden bespaard na het briketteren van metaalspanen?

Er is geen vast antwoord voor elke fabriek, omdat de werkelijke besparingen afhankelijk zijn van het materiaaltype, de vorm van de spaanders, het oliegehalte, de briketdichtheid, de transportafstand, het vrachtwagentype en het lokale vrachttarief. Maar de kostenbesparende logica is duidelijk: bij hetzelfde gewicht aan metaalchips vermindert het briketteren het volume, verhoogt het de laaddichtheid en vermindert de transportfrequentie.

Een hydraulische briketpers perst losse metaalspanen samen tot cilindrische of blokvormige briketten. Na het briketteren neemt de materiaaldichtheid toe en neemt het opslagvolume af.

De meest directe verandering voor klanten is minder zendingen. Losse metaalspanen die voorheen meerdere keren moesten worden opgehaald, kunnen na het briketteren worden gecombineerd tot minder zendingen. Wanneer vrachtwagenritten worden verminderd, nemen ook de voertuigkosten, de chauffeurskosten, de laadtijd en de locatiecoördinatiekosten af.

Als een fabriek momenteel bijvoorbeeld meerdere keren per week losse aluminiumchips verzendt, kan briketteren ervoor zorgen dat deze minder vaak wordt verzonden. Zelfs als de vrachtkosten per vrachtwagen niet veranderen, kunnen de transportkosten per ton worden verlaagd.

Losse metaalspanen veroorzaken vaak een probleem van “volledig volume, niet volledig gewicht”. Na het briketteren is de materiaaldichtheid hoger, zodat vrachtwagens dichter bij hun effectieve laadvermogen kunnen vervoeren.

Dit is vooral belangrijk voor transport over lange afstanden. Vrachtbedrijven brengen doorgaans kosten in rekening op basis van de vrachtwagen, de afstand of het verzendarrangement. De kosten zullen niet veel dalen alleen omdat de klant minder gewicht laadt. Als de klant meer nuttig metaalgewicht per vrachtwagen kan laden, worden de kosten per ton redelijker.

Transportkosten ontstaan ​​niet alleen wanneer de vrachtwagen de fabriek verlaat. De langdurige opslag van losse metaalspanen neemt ook waardevolle werkplaats- of magazijnruimte in beslag.

Voor losse chips zijn bakken, big bags of aparte opslagruimtes nodig. Ze kunnen heftruckroutes blokkeren en de productieruimte rommelig maken. Na het briketteren worden metaalspanen gewone vaste briketten. Ze zijn gemakkelijker te stapelen, wegen, opslaan en beheren.

Dit helpt klanten:

• de opslagruimte voor schroot verkleinen;
• de druk op de omzet van bakken verminderen;
• het wegen gemakkelijker maken;
• wacht op een betere recyclingprijs;
• vermijd gedwongen verzending tegen een lage prijs vanwege de beperkte opslagruimte.

Veel recyclers geven de voorkeur aan gewone briketten met een hoge dichtheid, omdat deze gemakkelijker te transporteren, op te slaan en in ovens te voeren zijn. Briketteren helpt ook het risico op vermenging van materialen en een onstabiel olie- of vochtgehalte te verminderen.

Dit betekent niet dat briketteren de recyclingprijs altijd sterk zal verhogen. Maar het kan wel het risico op prijsaftrek als gevolg van los, nat, olieachtig of gemengd materiaal verkleinen. Voor fabrieken die regelmatig metaalchips verkopen, is een stabiele materiaalvorm ook een sterker onderhandelingspunt.

Als een fabriek slechts af en toe een kleine hoeveelheid metaalspaanders produceert, is een briketpers wellicht niet de eerste prioriteit. Maar als de klant aan de volgende voorwaarden voldoet, is briketteren een serieuze evaluatie waard.

• De fabriek produceert regelmatig elke dag of elke week metaalchips.
• Het materiaal omvat aluminiumspanen, staalspanen, ijzerspanen, koperspanen, messingspanen of gietijzerspanen met een goede recyclingwaarde.
• Losse chips nemen te veel bakken of opslagruimtes in beslag.
• De transportafstand is lang en de maandelijkse vrachtkosten zijn hoog.
• Vrachtwagens zijn vaak vol qua volume, maar niet vol qua gewicht.
• Recyclers trekken vaak de prijs af vanwege de toestand van olie, vocht of los materiaal.
• Het bedrijf wil werkplaats 5S, milieucontrole en gestandaardiseerde schrootverwerking verbeteren.

Voor deze klanten is een briketmachine voor metaalspanen niet alleen een afvalverwerkingsmachine. Het is een hulpmiddel om de logistieke kosten te verlagen, de schrootwaarde te verbeteren en het locatiebeheer te optimaliseren.

Voordat klanten een metaalchipbriketteermachine kopen, kunnen ze een eenvoudige berekening maken.

Registreer de totale hoeveelheid aluminiumspanen, ijzerspanen, staalspanen, koperspanen of andere metaalspanen die in één maand zijn geproduceerd. Hoe stabieler de output is, hoe gemakkelijker het is om de waarde van briketteren te evalueren.

Registreer de maandelijkse ophaalfrequentie, vracht per vrachtwagen en feitelijk geladen gewicht per vrachtwagen. Als vrachtwagens vaak vol zijn qua volume, maar niet qua gewicht, heeft briketteren een duidelijk kostenbesparend potentieel.

Controleer hoeveel ruimte wordt ingenomen door metalen spanenbakken, big bags en opslagruimtes. Als het schrootgebied de productieroutes of de indeling van het magazijn beïnvloedt, kan briketteren helpen ruimte vrij te maken.

Als metaalspanen veel snijvloeistof bevatten, kan het briketteringsproces een deel van de resterende vloeistof uitpersen om te worden opgevangen. Dit vermindert problemen met olieachtig schroot en kan een deel van de waarde van de snijvloeistof terugwinnen.

Voordat klanten apparatuur kopen, moeten ze de eisen van de recycler op het gebied van briketgrootte, materiaalscheiding, oliegehalte en verpakkingsmethode bevestigen. Dit maakt het gebriketteerde materiaal gemakkelijker te verkopen.

Een redelijke oplossing voor het briketteren van metaalspanen kan niet alleen de hoofdpers omvatten, maar ook een invoertrechter, een schroeftransporteur, een heftransporteur, een vloeistofopvangsysteem, een afvoerband en een besturingssysteem.

Een typisch proces is:

1. metaalspanen worden verzameld uit bewerkingsapparatuur of bakken;
2. chips worden via een trechter of transportband in de briketpers gevoerd;
3. het hydraulische systeem perst de spanen onder hoge druk samen;
4. een deel van de snijvloeistof of restvloeistof wordt eruit geperst en opgevangen;
5. briketten worden uit de machine afgevoerd;
6. een transportband stuurt briketten naar bakken, big bags of pallets;
7. briketten worden gewogen, opgeslagen en verzonden.

Via dit proces kunnen klanten de losse, rommelige en ruimterovende schrootverwerking veranderen in een meer georganiseerd, controleerbaar en meetbaar recyclingproces.

WANSHIDA heeft ongeveer 40 jaar ervaring in de productie van hydraulische metaalrecyclingapparatuur. Wij leveren metalen balenpersen, briketpersen, portaalscharen, containerscharen, krokodillenscharen en balenpersen voor klanten over de hele wereld.

Bij projecten voor het briketteren van metaalchips richten wij ons niet alleen op perskracht en capaciteit. We raden ook apparatuur aan op basis van de werkelijke materiële toestand van de klant en de pijnpunten op het gebied van de kosten, waaronder:

• materiaal van metaalchips;
• chipvorm en -grootte;
• olie- en vochttoestand;
• uur- of dagcapaciteit;
• beoogde briketgrootte;
• voedingsmethode;
• afvoer- en verpakkingsmethode;
• plaatselijke spanning en installatieomstandigheden;
• huidige transport- en opslagmethode.

WANSHIDA heeft een eigen fabrieks- en engineeringteam. We kunnen invoertrechters, schroeftransporteurs, heftransporteurs, afvoertransporteurs, laadoplossingen voor big bags en elektrische besturingssystemen aanpassen aan de locatie van de klant. Machines kunnen worden vervaardigd volgens de CE- en ISO9001-normen, met één jaar garantie en langdurige technische ondersteuning.

Voor klanten gaat het bij het kiezen van de juiste schrootbriketpers niet alleen om het verminderen van het volume aan metaalspanen. Het gaat erom de schrootverwerking om te zetten van passieve reiniging naar actieve kostenbeheersing.

Als u overweegt of een briketmachine nodig is, kunt u eerst de volgende informatie voorbereiden:

• belangrijkste metalen chipmateriaal;
• dagelijkse of maandelijkse chipproductie;
• huidige maandelijkse transportfrequentie;
• werkelijk beladen gewicht per vrachtwagen;
• maandelijkse transportkosten;
• of de chips olie of vocht bevatten;
• huidige schrootopslagplaats;
• vereisten voor recyclers voor gebriketteerd materiaal;
• of automatische invoer- of afvoerzakken nodig zijn.

Hoe duidelijker deze informatie is, hoe makkelijker het voor de leverancier is om het juiste model aan te bevelen. Het helpt de klant ook om te beoordelen of de investering de moeite waard is.

De stijgende kosten van het transport van metaalchips worden voornamelijk veroorzaakt door een lage materiaaldichtheid, een slechte laadefficiëntie van vrachtwagens en hoge handlingkosten. Voor veel fabrieken betekent het blijven verzenden van losse metaalspanen dat ze moeten betalen voor ruimte, luchtgaten en inefficiënte logistiek.

Briketteren is niet zomaar een extra verwerkingsstap. Het verhoogt de dichtheid, vermindert het volume, verlaagt de transportfrequentie, verbetert de opslag en creëert een stabielere materiaalvorm. Hierdoor krijgen klanten weer controle over de kosten voor schrootrecycling.

Naarmate productiebedrijven meer aandacht besteden aan kostenbeheersing, milieubeheer en recyclingefficiëntie, wordt het briketteren van metaalchips een belangrijke keuze voor fabrieken die de logistiek en het afvalbeheer willen verbeteren.