در ماشین‌کاری، ساخت قطعات خودرو، پردازش پروفیل آلومینیوم، ریخته‌گری و تولید سخت‌افزار، تراشه‌های فلزی ممکن است فقط یک محصول جانبی تولید به نظر برسند. با این حال، برای بسیاری از کارخانه ها، آنها به یک مسئله هزینه قابل مشاهده تر تبدیل می شوند.

در گذشته، بسیاری از کارخانه‌ها تراشه‌های آلومینیوم، تراشه‌های آهن، تراشه‌های فولادی، تراشه‌های مس، تراشه‌های برنجی یا چدن را با جمع‌آوری آن‌ها در سطل‌ها، کیسه‌های بزرگ یا محل‌های ضایعات کار می‌کردند. وقتی مقدار کافی بود، بازیافت‌کنندگان آن‌ها را برمی‌داشتند.

اما در سال‌های اخیر، مشتریان بیشتری متوجه یک مشکل عملی شده‌اند: تراشه‌های فلزی ارزش بازیافتی دارند، اما حمل‌ونقل شل باعث کاهش سود واقعی می‌شود.

تراشه های فلزی مواد خاصی هستند. چگالی آنها ناپایدار است، شکل آنها اغلب کرکی است و ممکن است حاوی روغن، خنک کننده یا رطوبت باشند. بسیاری از مشتریان با وضعیت مشابهی روبرو هستند: ممکن است چندین تن تراشه فلزی داشته باشند، اما هنگام بارگیری کامیون، کامیون خیلی قبل از رسیدن به حداکثر ظرفیت وزن خود به حجم کامل می رسد. به عبارت دیگر، مشتریان برای یک کامیون کامل هزینه می پردازند، اما به طور کامل از بار کامیون استفاده نمی کنند.

به همین دلیل است که کارخانه های بیشتری راه حل های دستگاه بریکت تراشه فلزی، پرس بریکت ضایعات و پرس بریکت تراشه فلزی را در نظر می گیرند. برای مشتریان، بریکت کردن فقط در مورد فشار دادن تراشه های فلزی به بلوک نیست. این در مورد افزایش تراکم مواد، کاهش حجم، بهبود راندمان بارگذاری، و کاهش هزینه های لجستیکی و مدیریت سایت بلند مدت است.

از دیدگاه مشتری، افزایش هزینه حمل و نقل تنها ناشی از افزایش قیمت حمل و نقل نیست. مسئله عمیق تر این است که تراشه های فلزی شل مواد کارآمدی برای حمل و نقل نیستند.

بزرگترین مشکل تراشه های فلزی حجم است. تراشه های آلومینیومی، تراشه های تراشکاری، تراشه های حفاری، تراشه های پیچ خورده و تراشه های ریز معمولاً بسیار شل هستند و دارای شکاف های هوای زیادی در داخل هستند.

برای مشتریان، این یک مشکل هزینه واقعی ایجاد می کند:

• کامیون از نظر حجمی پر است اما نه از نظر وزن.
• سفرهای بیشتری برای همان وزن قراضه مورد نیاز است.
• هزینه حمل و نقل در هر تن بیشتر می شود.
• فرکانس بارگذاری افزایش می یابد.
• لیفتراک و زمان کار افزایش می یابد.
• بازیافت ها ممکن است قیمت پایین تری را ارائه دهند زیرا کارایی کمتری دارد.

این مشکل زمانی جدی تر می شود که کارخانه از کارخانه بازیافت، ریخته گری یا کارخانه ذوب مجدد دور باشد. هر چه مسافت حمل و نقل بیشتر باشد، حمل و نقل با چگالی کم گران تر می شود.

بسیاری از تراشه های فلزی از کارگاه های ماشینکاری حاوی مایع برش، روغن روان کننده یا رطوبت هستند. اگر این تراشه های روغنی شل مستقیماً در کیسه ها یا کامیون ها بارگیری شوند، ممکن است باعث چکه کردن، آلودگی، بو و مشکلات تمیز کردن شوند.

مشتری فقط هزینه حمل و نقل را پرداخت نمی کند. هزینه های دیگری نیز وجود دارد:

• سطل های کثیف و کیسه های بزرگ؛
• لکه های روغن در کف کارگاه؛
• تمیز کردن اطراف محل بارگیری؛
• از دست دادن مایع برش؛
• فشار مدیریت زیست محیطی؛
• کاهش قیمت به دلیل محتوای روغن یا رطوبت بالا.

برای مواد با ارزش مانند تراشه های آلومینیوم، تراشه های مس و برنج، شرایط نامناسب مواد ممکن است ارزش بازیافت نهایی را کاهش دهد. ممکن است به نظر برسد که کارخانه در یک مرحله پردازش صرفه جویی می کند، اما پول بیشتری را در هزینه حمل و نقل و بازیافت از دست می دهد.

تراشه های فلزی شل به راحتی قابل دست زدن نیستند. کارخانه ها اغلب به بیل زدن دستی، جابجایی لیفتراک، تعویض سطل زباله یا بارگیری کیسه های بزرگ نیاز دارند. تراشه های بلند فر و تراشه های تیز ممکن است کیسه ها را بریده و کار تمیز کردن اضافی ایجاد کنند.

هنگام محاسبه هزینه، مشتریان اغلب فقط به قیمت حمل و نقل نگاه می کنند، اما هزینه های پنهان مانند:

• زمان کار برای تمیز کردن و جابجایی؛
• زمان عملیات لیفتراک؛
• بازده گردش سطل زباله;
• آسیب کیسه بزرگ؛
• فضای اشغال شده توسط انبار ضایعات؛
• فشار بر مدیریت کارگاه 5S

وقتی خروجی تراشه های فلزی همچنان در حال رشد است، این هزینه های پنهان بیشتر و بیشتر آشکار می شوند.

سوالی که مشتریان بیشتر به آن اهمیت می دهند این است: پس از بریکت کردن تراشه فلزی چقدر می توان در هزینه حمل و نقل صرفه جویی کرد؟

هیچ پاسخ ثابتی برای هر کارخانه وجود ندارد، زیرا صرفه جویی واقعی به نوع مواد، شکل تراشه، محتوای روغن، چگالی بریکت، فاصله حمل و نقل، نوع کامیون و نرخ بار محلی بستگی دارد. اما منطق صرفه جویی در هزینه روشن است: برای همان وزن تراشه های فلزی، بریکت کردن حجم را کاهش می دهد، تراکم بارگذاری را افزایش می دهد و فرکانس حمل و نقل را کاهش می دهد.

پرس بریکتینگ هیدرولیک تراشه های فلزی شل را به شکل بریکت های استوانه ای یا بلوکی فشرده می کند. پس از بریکت کردن، چگالی مواد افزایش یافته و حجم ذخیره سازی کاهش می یابد.

مستقیم ترین تغییر برای مشتریان، ارسال کمتر است. تراشه های فلزی شل که قبلاً به چندین پیکاپ نیاز داشتند ممکن است پس از بریکت کردن در محموله های کمتری ترکیب شوند. هنگامی که سفرهای کامیون کاهش می یابد، هزینه وسیله نقلیه، هزینه راننده، زمان بارگیری و هزینه هماهنگی سایت نیز کاهش می یابد.

به عنوان مثال، اگر کارخانه‌ای در حال حاضر تراشه‌های آلومینیومی شل را چند بار در هفته ارسال می‌کند، بریکت‌سازی ممکن است به آن اجازه ارسال کمتری بدهد. حتی اگر هزینه حمل بار برای هر کامیون تغییر نکند، هزینه حمل و نقل به ازای هر تن را می توان کاهش داد.

تراشه های فلزی شل اغلب باعث ایجاد مشکل "حجم کامل، نه وزن کامل" می شوند. پس از بریکت کردن، تراکم مواد بیشتر می شود، بنابراین کامیون ها می توانند به ظرفیت بار موثر خود نزدیک تر شوند.

این امر به ویژه برای حمل و نقل در مسافت های طولانی بسیار مهم است. شرکت های حمل و نقل معمولاً بر اساس ترتیب کامیون، مسافت یا حمل و نقل هزینه دریافت می کنند. فقط به این دلیل که مشتری وزن کمتری بارگیری می کند، هزینه کاهش چندانی نخواهد داشت. اگر مشتری بتواند وزن فلز مفید بیشتری را در هر کامیون بارگیری کند، هزینه هر تن معقول تر می شود.

هزینه حمل و نقل تنها زمانی اتفاق نمی افتد که کامیون از کارخانه خارج شود. نگهداری طولانی مدت تراشه های فلزی شل، فضای ارزشمند کارگاه یا انبار را نیز مصرف می کند.

تراشه‌های شل به سطل‌های زباله، کیسه‌های بزرگ یا محل‌های نگهداری جداگانه نیاز دارند. آنها ممکن است مسیرهای لیفتراک را مسدود کنند و منطقه تولید را کثیف کنند. پس از بریکت کردن، تراشه های فلزی به بریکت های جامد معمولی تبدیل می شوند. چیدن، وزن کردن، ذخیره سازی و مدیریت آن ها آسان تر است.

این به مشتریان کمک می کند:

• کاهش سطح ذخیره سازی قراضه؛
• کاهش فشار گردش سطل؛
• آسان کردن وزن کردن؛
• منتظر قیمت بازیافت بهتر باشید.
• از حمل و نقل اجباری با قیمت پایین به دلیل فضای ذخیره سازی محدود خودداری کنید.

بسیاری از بازیافت‌کنندگان بریکت‌های معمولی و با چگالی بالا را ترجیح می‌دهند زیرا حمل و نقل، ذخیره‌سازی و تغذیه در کوره‌ها آسان‌تر است. بریکت کردن همچنین به کاهش خطر اختلاط مواد و محتوای ناپایدار روغن یا رطوبت کمک می کند.

این بدان معنا نیست که بریکت کردن همیشه قیمت بازیافت را تا حد زیادی افزایش می دهد. اما می تواند خطر کاهش قیمت ناشی از مواد شل، مرطوب، روغنی یا مخلوط را کاهش دهد. برای کارخانه‌هایی که تراشه‌های فلزی را به طور منظم می‌فروشند، شکل مواد پایدار نیز نقطه چانه‌زنی قوی‌تری است.

اگر یک کارخانه فقط مقدار کمی تراشه فلزی را گاهی اوقات تولید می کند، پرس بریکت ممکن است اولویت اول نباشد. اما اگر مشتری شرایط زیر را داشته باشد، بریکت کردن ارزش ارزیابی جدی دارد.

• این کارخانه به طور منظم هر روز یا هر هفته تراشه های فلزی را تولید می کند.
• این مواد شامل تراشه‌های آلومینیوم، تراشه‌های فولاد، تراشه‌های آهن، تراشه‌های مس، تراشه‌های برنجی یا چدن با ارزش بازیافت خوب است.
• تراشه های شل سطل ها یا فضای ذخیره سازی زیادی را اشغال می کنند.
• مسافت حمل و نقل طولانی است و هزینه حمل بار ماهانه بالا است.
• کامیون ها اغلب از نظر حجم پر هستند اما از نظر وزن پر نیستند.
• بازیافت‌کنندگان اغلب قیمت را به دلیل روغن، رطوبت یا شرایط سست مواد کاهش می‌دهند.
• این شرکت می‌خواهد کارگاه 5S، کنترل محیطی و مدیریت استاندارد ضایعات را بهبود بخشد.

برای این مشتریان، دستگاه بریکت تراشه فلزی تنها یک دستگاه حمل زباله نیست. این ابزاری برای کاهش هزینه لجستیک، بهبود ارزش ضایعات و بهینه سازی مدیریت سایت است.

قبل از خرید دستگاه بریکت تراشه فلزی، مشتریان می توانند یک محاسبه ساده انجام دهند.

کل تراشه های آلومینیوم، تراشه های آهن، تراشه های فولادی، تراشه های مس یا سایر تراشه های فلزی تولید شده در یک ماه را ثبت کنید. هرچه خروجی پایدارتر باشد، ارزیابی ارزش بریکت آسانتر است.

دفعات بارگیری ماهانه، بار در هر کامیون و وزن واقعی بارگیری شده به ازای هر کامیون را ثبت کنید. اگر کامیون ها اغلب از نظر حجمی پر هستند اما از نظر وزنی پر هستند، بریکت پتانسیل صرفه جویی در هزینه را دارد.

بررسی کنید که سطل های تراشه های فلزی، کیسه های بزرگ و مکان های ذخیره سازی چقدر فضای اشغال کرده اند. اگر منطقه قراضه بر مسیرهای تولید یا چیدمان انبار تأثیر بگذارد، بریکت کردن می تواند به آزادسازی فضا کمک کند.

اگر تراشه های فلزی حاوی مقدار زیادی مایع برش باشند، فرآیند بریکت کردن می تواند بخشی از مایع باقیمانده را برای جمع آوری فشار دهد. این امر مشکلات ضایعات روغنی را کاهش می دهد و ممکن است بخشی از ارزش مایع برش را بازیابی کند.

قبل از خرید تجهیزات، مشتریان باید الزامات بازیافت کننده را برای اندازه بریکت، جداسازی مواد، محتوای روغن و روش بسته بندی تایید کنند. این امر فروش مواد بریکت شده را آسان تر می کند.

یک راه حل معقول بریکت تراشه فلزی ممکن است نه تنها شامل پرس اصلی، بلکه یک قیف تغذیه، نوار نقاله پیچ، نوار نقاله بالابر، سیستم جمع آوری مایعات، نوار نقاله تخلیه و سیستم کنترل باشد.

یک فرآیند معمولی این است:

1. تراشه های فلزی از تجهیزات ماشینکاری یا سطل ها جمع آوری می شوند.
2. تراشه ها از طریق قیف یا نوار نقاله وارد پرس بریکت می شوند.
3. سیستم هیدرولیک تراشه ها را تحت فشار بالا فشرده می کند.
4. بخشی از مایع برش یا مایع باقیمانده فشرده شده و جمع آوری می شود.
5. بریکت ها از دستگاه خارج می شوند.
6. یک نوار نقاله بریکت ها را به داخل سطل ها، کیسه های بزرگ یا پالت ها می فرستد.
7. بریکت ها وزن، ذخیره و ارسال می شوند.

از طریق این فرآیند، مشتریان می‌توانند مدیریت ضایعات شل، کثیف و فضا بر را به یک فرآیند بازیافت سازمان‌یافته‌تر، قابل کنترل‌تر و قابل اندازه‌گیری تغییر دهند.

WANSHIDA حدود 40 سال تجربه در تولید تجهیزات بازیافت فلزات هیدرولیک دارد. ما قیچی فلزی، پرس بریکت، قیچی دروازه ای، قیچی ظرف، قیچی تمساح، و قیچی بیلر را برای مشتریان جهانی ارائه می دهیم.

برای پروژه های بریکت سازی تراشه های فلزی، ما فقط بر نیروی فشار و ظرفیت تمرکز نمی کنیم. ما همچنین تجهیزاتی را بر اساس شرایط مواد واقعی مشتری و نقاط دردسر هزینه توصیه می کنیم، از جمله:

• مواد تراشه فلزی؛
• شکل و اندازه تراشه؛
• وضعیت روغن و رطوبت؛
• ظرفیت ساعتی یا روزانه؛
• اندازه بریکت هدف؛
• روش تغذیه؛
• روش تخلیه و کیسه بندی؛
• ولتاژ محلی و شرایط نصب؛
• روش حمل و نقل و ذخیره سازی فعلی

WANSHIDA کارخانه و تیم مهندسی خود را دارد. ما می توانیم قیف های تغذیه، نوار نقاله های پیچ، نوار نقاله های بالابر، نوار نقاله های تخلیه، راه حل های بارگیری کیسه های بزرگ و سیستم های کنترل الکتریکی را مطابق با سایت مشتری سفارشی کنیم. ماشین آلات را می توان بر اساس استانداردهای CE و ISO9001 با یک سال گارانتی و پشتیبانی فنی طولانی مدت ساخت.

برای مشتریان، انتخاب پرس بریکتینگ ضایعات مناسب تنها به کاهش حجم تراشه فلزی مربوط نمی شود. این در مورد تبدیل ضایعات از تمیز کردن غیرفعال به کنترل هزینه فعال است.

اگر به این فکر می کنید که آیا دستگاه بریکت سازی ضروری است، می توانید ابتدا اطلاعات زیر را تهیه کنید:

• مواد اصلی تراشه فلزی؛
• خروجی تراشه روزانه یا ماهانه؛
• فرکانس حمل و نقل ماهانه جاری؛
• وزن واقعی بارگیری شده به ازای هر کامیون؛
• هزینه حمل و نقل ماهانه؛
• آیا چیپس حاوی روغن یا رطوبت است.
• منطقه ذخیره سازی قراضه فعلی؛
• الزامات بازیافت برای مواد بریکت شده؛
• آیا به تغذیه خودکار یا کیسه تخلیه نیاز است.

هرچه این اطلاعات واضح تر باشد، برای تامین کننده آسان تر است که مدل مناسب را توصیه کند. همچنین به مشتری کمک می کند تا در مورد ارزشمند بودن سرمایه گذاری قضاوت کند.

افزایش هزینه حمل و نقل تراشه های فلزی عمدتاً ناشی از چگالی کم مواد، راندمان ضعیف بارگیری کامیون و هزینه حمل و نقل بالا است. برای بسیاری از کارخانه‌ها، ادامه ارسال تراشه‌های فلزی شل به معنای پرداخت هزینه برای فضا، شکاف‌های هوا و تدارکات ناکارآمد است.

بریکت کردن صرفاً یک مرحله پردازش اضافی نیست. چگالی را افزایش می دهد، حجم را کاهش می دهد، فرکانس حمل و نقل را کاهش می دهد، ذخیره سازی را بهبود می بخشد و شکل مواد پایدارتری ایجاد می کند. این به مشتریان کمک می کند تا کنترل هزینه بازیافت ضایعات را دوباره به دست آورند.

از آنجایی که شرکت های تولیدی توجه بیشتری به کنترل هزینه، مدیریت زیست محیطی و کارایی بازیافت می کنند، بریکت کردن تراشه های فلزی به یک انتخاب مهم برای کارخانه هایی تبدیل می شود که می خواهند لجستیک و مدیریت ضایعات را بهبود بخشند.